Πέμπτη, 26 Ιουλίου 2007


ΑΠΟΡΙΕΣ ΙΙΙ

(συνέχεια…)

Τον Δεκέμβρη του ίδιου χρόνου (1610), ο Γαλιλαίος έστειλε στον Τζουλιάνο των Μεδίκων άλλο ένα ανάγραμμα. Αυτήν την φορά, επρόκειτο για μια φράση, που, όμως, δεν έβγαζε κανένα νόημα:

Haec immatura a me iam frustrra legunturoy

Ένα μήνα αργότερα, ο Γαλιλαίος αποκάλυψε στον πρεσβευτή την λύση του αναγράμματος:

CYNTHIAE FIGURAS AEMULATUR MATER AMORUM
(Η μητέρα του έρωτα ζηλώνει τις μορφές της Κύνθιας)

Mater amorum ήταν φυσικά η Αφροδίτη και Κύνθια, η Σελήνη. Ο Γαλιλαίος είχε ανακαλύψει πως ο δεύτερος πλανήτης περνούσε κάποιες κυκλικές φάσεις, παρόμοιες με τις σεληνιακές - αυτό συνιστούσε επίσης μιαν περαιτέρω απόδειξη του ότι περιστρεφόταν γύρω από τον ΄Ηλιο.

Και πάλι ο Kepler βάλθηκε να αποκρυπτογραφήσει το ανάγραμμα και για μινα άλλη φορά έφτασε σε διαφορετική λύση:

MACULA RUFA IN IOVE EST GYRATUR MATHEM ECC
(Στον Δία υπάρχει μια ερυθρά κηλίδα, που περιστρέφεται μαθηματικά)

Και πάλι η «ψευδής» λύση του Kepler απεδέιχθη αληθής. Πράγματι, στον Διά υπάρχει μια μεγάλη ερυθρά κηλίδα, που περιστρέφεται κανονικά, «μαθηματικά» και που δεν έμελλε να αποκαλυφθεί παρά μόνον το 1885, δηλαδή σχεδόν μετά τρεις αιώνες, όταν τελειοποιήθηκε το κατοπτρικό τηλεσκόπιο του Νεύτωνα.

Πώς εξηγείται αυτή η διπλή σύμπτωση;
Η πιθανότητα του ότι ένα ανάγραμμα τριάντα και πλέον γραμμάτων επιδέχεται από καθαρή τύχη και δεύτερη νοηματική αναδιάταξη και πως αυτό το «παρείσακτο» νόημα αντιστοιχεί σ΄ ένα πραγματικό γεγονός που είναι άγνωστο κατά την στιγμή της σύνταξης και της αποκρυπτογράφησης του μηνύματος, είναι τόσο μικρή, ώστε να μας κάνει να σκεφτόμαστε μιαν απόκρυφη εξήγηση. Το δε γεγονός πως τούτο συνέβη δύο φορές διαδοχικά, αγγίζει το θαύμα.

Λοιπόν;

3 σχόλια:

aparadektos είπε...

O kepler και ο Γαλιλαίος επιχείρησαν ένα καθαρό ανάγραμμα ή κατά προσέγγιση; Στην ακολουθία SMAISMRMILMEPOETALEUMIBUNENUGTTAURIAS, το γράμμα "U" εμφανίζεται 4 φορές και το "V" καμία. Στη φράση του Γαλιλαίου το "U" 2 φορές όπως και το "V", ενώ στην εξήγηση του kepler,3 και 1 φορά αντίστοιχα.

Στη δε φράση Haec immatura a me iam frustrra legunturoy, τα γράμματα "U" και "M" εμφανίζονται από 4 φορές, όπως και στην εξήγηση του Γαλιλαιόυ, στην ερμηνεία όμως του kepler τα βρίσκουμε από 3 φορές.

Ούτως ή άλλως, δεν μπορεί να είναι σύμπτωση η διττή ερμηνεία.

david santos είπε...

That this weekend is good for twirls the people Greek and without fires.

Θερμεσιλαος είπε...

@ aparadektos
λέγεται πως το γράμμα V και U είναι ισοδύναμα στην εκφορά του λόγου,μάλιστα δε πως το πρώτο προϋπήρχε του δευτέρου στην λατινική .άρα όπου U=V. όποτε,το ανάγραμμα στέκει.

όσο για το δεύτερο σημείο που αναφέρεις, ο χαρακτηρίζει τον στίχο του Γαλιλαίου ως "βαρβαρικό" στην επιστολή του της 9.1.1611 που του έστειλε από την πράγα,προφανώς επείδή δεν "χωρούσε" το τελευταίο Μ.
αυτος,που μου μίλησε για το ανάγραμμα, μου έτσειλε όλοκληρη την επιστολή,που έχωστην διάθεσή σου.
πέραν της πιθανότητας πλάστογράφησης και την δημιουργία "αστικών μύθων", πώς μπορεί να εξηγηθεί αυτή η σύμπτωση, όχι στην ερμηνεία του αναγράμματος,αλλά στο περιεχόμενό της (Kepler);
κι αν η διττή ερμηνεία δεν είναι σύμπτωση,λαμβανομένου υπ' όψη και του αριθμού των γραμμάτων,αλλά και του γεγονότος πως το περιεχόμενό της επιβεβαιώνεται πολύ αργότερα, τότε μιλάμε για μια "συμπτωματική" σύμπτωση;
σημ.:δεν θεωρώ το θέμα παρά μόνον ως μαθηματικό και διόλου μεταφυσικό.
καλημέρα.


@ david santos
thank you for your wishes.